ABCDEFGHIJKLMNOPRSTUVZ


armiarma

 

Egile berarenak:

 

ZARDIN SALTZALLIA DONOSTIAN
      (1901)

ZEŅEK ESAN?
      (1907)

  literaturaren zubitegia  

 

 


Hasierako orrialdera

 

 

ARRANTZALEA

        Bitoriano Iraola , 1902

 

 

Nere ume, ume zoragarriya,

jatxi zaite itsas bazterrera,

biyotz bigun eriyen kantatxoak

ixiltasun ontan entzutera.

 

Bateltxoan biyak eseri eta

naitasunez bakar-bakarrean,

nere antsi amoriyoz beteak

sartutzeko zure biyotzean.

 

Gau illunak zerua estaltzen du,

itsasoak ez dauka mugirik,

aize bigun epelak soseguan,

dana dago, dana zori-ongiz.

 

Itsasora irteten naizenean

goizean goiz nere bateltxoan,

beti zaitut imajiņa bezela

eramaten gordia kolkoan.

 

Biyak joango gera goizaldi batez

bogatuaz itsas barrenera,

aize ariņ gozotsuen soņuan

naitasunen penak kantatzera.

 

Zuretzako arrapatuko ditut

milla arrai polit politenak,

gero aiek oartu ondorean

zutzaz dira gustatuko denak.

 

Jakiņ zazun amoriyua nola

senti detan biyotz xamurrean,

eskeņiko dizut juramentua

itsas eder urdiņ zabalean.

 

Bateltxoan joango gera urruti

baga kiskur urdiņak pasiaz,

altxatzen dan afar arro zuriya

agurtu ta atzian lajiaz.

 

Ur aundiyak etzaitu izutuko,

ez eta're aize indartsuak;

ikustean zure begi zabalak

biurtuko dira gozotsuak.

 

Erregintzat otsandetuko zaitu

ugumarrak kantu eztitsuan,

itsastarrak zerura goitituaz

zorionez pozezko ojuan.

 

Atozkit, ai!, atozkit batelera,

atoz, arren, atoz bereala;

illargiya dizdiatzen ari da

illun zeguen itsaso zabala.

 

Aize bigun onak bultzatzen ditu

bagatxoak nere batelera;

atoz laister, ume zoragarriya,

biyotz ill au konsolatutzera!

 

© Bitoriano Iraola    

anonimoak

 

mendeak
15
16
17
18
19
20
21

 

poemen
aurkibide
alfabetikoa